Calles Amargas, mi primer libro, es una historia que podría ser real. No todas las historias son alegres o con finales felices, historias,...Todas las historias son sueños o recuerdos, pueden ser reales o fantásticas, o quizás podrían llegar a serlo, que puedan ser reales tan solo depende de nosotros, de nuestras ilusiones y alegrías, aunque como en esta historia siempre hay un destino incierto que no podemos controlar.
domingo, 18 de diciembre de 2011
martes, 6 de diciembre de 2011
CARPE DIEM
![]() |
| carpe_diem_virsc |
¿Que haría sin ella? sin su sonrisa, su dulzura,...¿Seria capaz de seguir?
Andaba sin rumbo fijo, al llegar a la plaza, encontró a unos niños jugando alegres, sin preocupaciones, sin tristeza, ajenos al mundo que les rodea,..
Entonces se dio cuenta que de nada sirve lamentase, el pasado no volverá, y del futuro no sabemos nada.
Publicado: http://www.fotojuglar.com/?p=350
domingo, 4 de diciembre de 2011
¿PRÓXIMA PARADA?
Vías férreas y oxidadas, olvidadas quizás por el paso del tiempo que se pierden en la inmensidad del horizonte, que atraviesan montañas y desfiladeros, que nos guían hasta exóticos y misteriosos destinos.
El placer de viajar en tren, de recorrer distancias en esos antiguos vagones, ahora remodelados, rediseñados, nos embarcamos así, en fantásticos viajes llenos de ilusiones y otros, llenos de misterio.
Simplemente esperando al tren ya comienza el primer viaje, imaginándonos como será, llenos de ilusión por comenzarlo y dirigirnos hacia el horizonte.
Las vías son como la vida misma, por las que viajaremos hacia un destino incierto, misterioso, y porque no hermoso.
Publicado:http://www.fotojuglar.com/?p=289
sábado, 3 de diciembre de 2011
Tiempos Oscuros
![]() |
| virsc |
Por eso ahora tan solo nos quedan los recuerdos y las imágenes de un tiempo donde aun existía la belleza.
Publicado: http://www.fotojuglar.com/?p=284
fotografa: virsc: http://obture.com/user/feelfree_vsc
Publicado: http://www.fotojuglar.com/?p=284
fotografa: virsc: http://obture.com/user/feelfree_vsc
miércoles, 25 de noviembre de 2009
sábado, 17 de mayo de 2008
Miradas Sen Mirar
Miradas Sen Mirar
Henar chego ao metro;
no anden xente esperando, cando de súpeto a súa mirada crúzase coa dunha mozo
na súa mesma situacion; como todo o mundo nese momento ela aparto a mirada; e
miro cara abaixo; Seguiria mirando aquel mozo?
Chego o metro, o vagon estaba cheo, quedouse de pé
mirando pola fiestra escura. Cando Henar observo de novo o vagon, cruzo outra
vez a mirada con aquel mozo, porque a miraba?
Baixase na mesma parada de sempre
e chego á rúa, onde xa habia escurecido.
A rúa estaba vacia; mentres camiñaba sintio o eco duns pasos, miro de reojo; era aquel rapaz do meto. Comenzou a andar máis rapido; pero o ruído dos zapatos do mozo aínda a seguian. Comenzo a poñerse nerviosa; pola súa cabeza pensamentos estraños, dubidosos, porque a seguia? Quen era el?
Pero ao dobrar a esquina da rúa parouse esperandole. O mozo achegábase cara a ela, cun paso firme e relaxado. De súpeto ao chegar á súa altura o rapaz non se paro, paso rozando o seu pelo e siguio adiante; Non dixo nada. Non volvio a cruzar con ela a súa mirada. Simplemente siguio andando.
A rúa estaba vacia; mentres camiñaba sintio o eco duns pasos, miro de reojo; era aquel rapaz do meto. Comenzou a andar máis rapido; pero o ruído dos zapatos do mozo aínda a seguian. Comenzo a poñerse nerviosa; pola súa cabeza pensamentos estraños, dubidosos, porque a seguia? Quen era el?
Pero ao dobrar a esquina da rúa parouse esperandole. O mozo achegábase cara a ela, cun paso firme e relaxado. De súpeto ao chegar á súa altura o rapaz non se paro, paso rozando o seu pelo e siguio adiante; Non dixo nada. Non volvio a cruzar con ela a súa mirada. Simplemente siguio andando.
II.Premio Relato Corto Castelao. Dia das Letras Galegas.UCM.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)









